Joost v. S- stijl & inhoud

De kunstwerken zijn pas op grotere afstand in zijn geheel te bezien. Beweeg je maar eens via Street View of gewoon life door het rotondeparcours aan de Heemweg, dan zie je dat goed.
De werken van Joost van Santen kennen overeenkomstige kenmerken (een gekleurde stalen unit, met een deels glazen boventop), waardoor ze met elkaar een geheel gaan vormen. Overdag bepaalt direct en indirect zonlicht en de draaiing van de zon het lichteffect. ’S Nachts worden de kunstwerken verlicht met statische lichtbronnen. De werken worden van beneden naar boven belicht. In combinatie met de klimop, die het onderste deel in het donker houdt, geeft dit op de avond de indruk van zwevende lichtbakens. Light Spaces. Licht als onderdeel van het Universum. Het kunstwerk komt als het ware uit de beplanting omhoog. Het is gedoopt met de naam ‘Hemel en Aarde’. Van Santen verwijst met deze titel naar de uitgestrekte horizon en de hoge Nederlandse luchten.

Zachte versies van vuur, water, aarde en lucht en wisselende jaargetijden

Joost van Santen zegt in het ED van 17 februari over de werken: “Het zijn beelden in beelden. Hier krijgen ze nog een extra dimensie door de ruimte en de hoge luchten die er nog te zien zijn. Dat is zo bijzonder en mooi. Het geeft de omgeving een allure en is prachtig tegen de witte silhouetten van de appartementen aan De Heemweg”.

  • Hemel en Aarde - Joost van Santen

De sculpturen zijn verschillend van maat, waarbij de herhaling in hoofdlijnen zorgt voor een bepaalde ritmiek en herkenbaarheid. Daardoor ontstaat ook een enigszins dwingende lijn en een spanningsboog. Het op het oog uniforme karakter van de beeldelementen staat zelf in contrast met de verscheidenheid in bouwlagen van de omgeving. De beeldenrij ordent de eenheid van de ruimte waarin zij geplaatst zijn. De 5 werken vormen daarmee een bindmiddel, die meerwaarde geeft aan de optelsom van 5 losse objecten. Onderlinge samenhang, als bij elkaar horende delen van een groter geheel. De vijf pilaren werken als een soort van loper door het stadscentrum.

De werken zijn hiërarchisch ingedeeld. Bij het politiebureau staat de grootste zuil. ‘De Grote Beer’, in roze met zijn 15m. ‘De Kleine Beer’ – geel – is 12 m hoog en staat bij De Muziekschool. Daartussen staan de Drielingen (ze hebben alle drie hetzelfde beeld), vanaf het politiebureau kijkende in de kleuren blauw, groen en oranje. Kijk je vanuit de paarse top door het witte spectrale glas in de richting van de andere objecten, dan volgt hij precies de Noord-Zuid-as! Van verre goed zichtbare tekens, begrensd door een begin- en eindsculptuur. De 5 rotondes liggen in stedenbouwkundig opzicht op een volmaakte ellips.

Gewaagd!

De Provincie wijst op 2 juni 1998 een subsidieaanvraag af: ze vindt dat de werken te weinig eigen beeldende kracht toevoegen, te veel functioneren op het zelfde niveau als de rotondes: namelijk als functionele wegwijzers en er geen sprake is van een voorbeeldsituatie… De gemeente is het hier niet mee eens, maar reageert wel alert door alle straatmeubilair, parkeer- en verwijzingsborden, verlichting en reclames te verplaatsen om de werken beter uit te laten komen. Over ‘smaak’ valt wel te twisten…. De bevolking in die tijd reageert enthousiast tot zeer enthousiast op de werken. In die tijd is het lichtaspect in sculpturen voor de openbare ruimte wel degelijk een nieuw fenomeen. Van Santen vat de 5 situaties op als een lichtenvironment, wat als beeld nieuw is en een geheel eigen identiteit geeft aan de plek en de gemeente. Het procedé heeft hij al wel in zijn atelier uitgeprobeerd, maar nog niet in het echie. Veldhoven heeft de primeur.

 

Kunst op straat Brabant